Hét platform voor en over Amsterdam Zuid!

EEN NOSTALGISCH RONDJE OUD-ZUID MET BERGET LEWIS

Gepubliceerd op: 2 januari 2019

Berget Lewis

Met haar krachtige stemgeluid als handelsmerk is Lady of Soul én powervrouw Berget Lewis al jarenlang niet meer weg te denken uit de (inter)nationale muziekwereld. De geboren en getogen Amsterdamse komt uit een gezin van zes kinderen. Ze is geboren in West, maar het gezin kreeg van de gemeente een groter huis in Amsterdam-Zuid toegewezen. Zo kwam Berget terecht in de chique Emmastraat. De achtergrond van een fantastische jeugd én het begin van de band Total Touch.

 

We spreken af met Berget bij het speelpleintje tegenover haar oude huis aan de Emmastraat. Direct komen de herinneringen uit haar jeugd naar boven. Dat de buurt haar ook niet vergeten is, blijkt als we binnen no time twee oude buurjongens tegenkomen die maar al te graag willen weten hoe het nu met haar – en haar moeder – gaat. Wij zijn ook benieuwd naar het verhaal van Berget. Na een korte wandeling door de buurt nemen we plaats bij Bar Carter (de oude groenteboer) om onder het genot van een kop verse muntthee op te warmen en te kletsen.

 

 Hoe heb je jouw jeugd in Zuid ervaren?

“Ik was altijd op straat met mijn tweelingbroer Alvin. Weer of geen weer, we waren echt altijd buiten. We zaten hier verderop op de Cornelis Krusemanschool en we hadden veel vriendjes en vriendinnetjes. Het was één grote speeltuin! We waren een populair gezin hier in de straat, want er woonden hier toen nog niet zoveel donkere mensen. Iedereen wilde met ons spelen.”

 

Dat klinkt fantastisch!

“Dat was het ook. Die tijd was heel anders dan nu, kinderen spelen nu bijna niet meer buiten. Wij waren echt nog fanatiek aan het knikkeren, touwtjespringen en stoepkrijten. We bedelden om snoepjes bij de melkboer en haalden kattenkwaad uit als geen ander. Belletje lellen, een oude portemonnee op straat leggen en vervolgens wegtrekken met een touwtje, dat soort dingen.”

 

Berget Lewis

 

Zijn er concrete herinneringen in deze buurt die je zijn bijgebleven?

“Ja, zeker! Ik kan me nog een fakkeltocht herinneren toen John Lennon kwam te overlijden. Honderden mensen liepen vanaf het Hilton Hotel met fakkels door de Emmastraat. Als jong meisje maakte dit een enorme indruk op mij. Altijd als ik het nummer Imagine hoor, moet ik aan dat moment denken. En de bruiloft van mijn zus. Het feest hebben we hier gevierd. Daar waren mijn ouders ook heel goed in: thuis feestjes geven. We waren met een groot gezin en dan nodigden we veel familie en vrienden uit. Ik ben tweeling, dus als mijn broer en ik jarig waren werden onze verjaardagen groots gevierd.”

 

Op welke plekken kwam je graag?

“De plek waar we nu zijn (Bar Carter, red.), was vroeger een groenteboer waar we vaak kwamen. En de melkboer, goh wat kwamen we daar graag. Dat was echt nog ouderwets. We bestelden onze flessen in de winkel en de melkboer bracht ze vervolgens bij ons aan de deur. Hij had supergrote bakken met snoep, dus dat was als kind echt een favoriete plek. En het Vondelpark natuurlijk. Dat noemde ik mijn achtertuin. In de winter gingen we schaatsend naar school, dat zijn mooie herinneringen.”

 

Je wilde graag afspreken bij de ‘speeltuin’ tegenover je oude huis, waarom?

“Wij noemden het een speeltuin, maar er waren helemaal geen speelattributen. Als we naar een écht speeltuintje wilden, moesten we een paar blokken verder. Maar hier gebeurde het! Het was echt onze speeltuin. We gingen frisbeeën, basketballen, touwtjespringen, alles gebeurde op dit plein. Vandaar dat ik hier graag af wilde spreken.”

 

Berget Lewis

 

Wat zijn nu je favoriete plekken in Zuid?

“De Cornelis Schuyt is voor mij pure nostalgie, dus daar moet ik altijd even doorheen lopen om te kijken wat er allemaal gebeurt. Dan breng ik graag een bezoekje aan NAN voor lekkere dingetjes en snuisterijen. Ik vind het ook zo leuk dat Bakker Van Avezaath er nog steeds zit! Het rook daar altijd zo lekker, dat wij naar binnen gingen om te bedelen om deegbolletjes. Als de bakker goedgehumeurd was, gaf hij nog weleens een stuk marsepein of iets anders lekkers. Als ik er nu langsloop en die geur ruik, dan ga ik echt veertig jaar terug in de tijd.”

 

Zou je ooit nog terug willen naar Zuid?

“Misschien ooit. Ik ben een huis aan het zoeken, dus wie weet… Als ik hier ben voelt het direct heel fijn en vertrouwd.”

 

Wist je altijd al dat je zangeres wilde worden?

“Ik kom uit een muzikaal gezin. Mijn vader is muzikant, mijn ooms zaten allemaal in de muziek en mijn moeder zong in de kerk. Er was altijd muziek bij ons thuis. Toen ik een jaar of tien was, ontdekte ik dat ik iets kon doen met mijn stem. Daar ging ik dan mee experimenteren. Mijn moeder vertelt nog weleens dat ze stiekem aan de andere kant van de muur meeluisterde. Dan was ik allerlei dingen aan het uitproberen met mijn stem. Mijn moeder zei altijd: volgens mij gaat zij zingen later. Maar ik heb er nooit voor gestudeerd ofzo. Ik begon met zingen in een kerkkoor.”

 

Hoe ben je uitgegroeid tot professioneel zangeres?

“Toen ik zeventien was, leerde ik Trijn (Oosterhuis, red.) kennen. Zij woonde hier om de hoek op de Van Breestraat. Onze broers Alvin en Tjeerd voetbalden samen en werden vrienden. Pas daarna kwamen we erachter dat we muziek met elkaar gemeen hadden, hoe grappig is dat?! Mijn broer en Tjeerd hadden zoiets van: ‘ik speel piano en jij speelt gitaar, daar moeten we wat mee doen.’ Toen Tjeerd vertelde dat hij een zusje had die zong, zei mijn broer: ‘wat? Ik heb ook een zus die zingt!’ Het was zo grappig, echt meant to be. Zo zijn we begonnen met Total Touch. Ik kwam in de muziekindustrie terecht, je leert mensen kennen, je wordt meer gevraagd en op een gegeven moment brak Total Touch door. De rest is history.”

 

 

Eerst buurgenoten en vrienden en daarna dit succes?!

“Het is echt een ongelooflijk verhaal, lotsbepalend. Trijn is inmiddels ook mijn schoonzus he?! Ze heeft een relatie met mijn tweelingbroer Alvin. Wie had dat nou ooit kunnen bedenken… Op de een of andere manier mogen we nooit uit elkaars leven gaan, we blijven altijd met elkaar verbonden. En haar broer Tjeerd is weer getrouwd met Edsilia (Rombley red.), één van de Ladies of Soul. Dus we zijn eigenlijk gewoon allemaal één grote familie.”

 

Op 15 en 16 februari sta je weer met Edsilia Rombley, Glennis Grace en Candy Dulfer in de Ziggo Dome voor de Ladies of Soul…

“Voor de zesde keer alweer! Ik sta er nog steeds versteld van dat het ons ieder jaar weer lukt om het voor elkaar te krijgen. Ik heb net natuurlijk allerlei verhalen over vroeger verteld, dat je dit dan nog met elkaar kunt doen is zó mooi. Echt een zegening. Ik vind het heel bijzonder dat je al die powervrouwen bij elkaar krijgt en zo’n show kunt neerzetten. Dat we allemaal zo verschillend zijn, maar samen zoveel power hebben. Dat is denk ik de kracht van Ladies of Soul. En het is ook fijn om te zien dat Nederland nog steeds zo van soulmuziek houdt. Er zijn nog tickets dus als je van soul houdt, mag je het eigenlijk niet missen!”

 

 

Tekst: Odette van der Veeken

Fotografie: Davien Hulsman

 

Gedeeld

verder lezen