Hét platform voor en over Amsterdam Zuid!

EEN LIEFDEVOL GESPREK MET SCHRIJFSTER SUSAN SMIT

Gepubliceerd op: 6 september 2019

Susan Smit Davien Hulsman 

Susan Smit is een bekende Nederlandse schrijfster, columniste en boekenrecensente. Daarnaast verslindt de blondine wekelijks vele boeken die ze vervolgens bespreekt bij het middagprogramma 5 Uur Live. Susan houdt van haar leven in Amsterdam. Ze verdeelt haar tijd tussen de Jordaan en Zuid.

 

Op een zonnige doordeweekse ochtend schuift de prachtige Susan aan in brasserie De Joffers. Onder het genot van een kop verse gemberthee bespreken we het schrijverschap, haar liefde voor de stad en de geborgenheid die zij gevonden heeft bij haar kersverse man Onno, met wie ze in augustus getrouwd is. En wat blijkt? Eigenlijk durfde de schrijfster zich heel lang niet te wagen aan een echtverbintenis…

 

Je bent opgegroeid in Noordwijk. Hoe was dat voor jou?

“Ik ben een echt strandmeisje. Mijn vader had een strandpaviljoen en daar sliepen we weleens. Dan liep ik als klein meisje voor het slapengaan nog even langs de vloedlijn. Het strand is voor mij altijd de plek geweest waar ik mensen ontmoette en waar veel van ons gezinsleven zich afspeelde. Het was een heel fijne plek om op te groeien, maar ik wist al snel dat ik daar weg wilde. Ik zocht meer cultuur, meer avontuur…”

 

Heb je dat avontuur gevonden in het modellenwerk dat je daarna hebt gedaan?  

“Op mijn vijftiende werd ik van het strand geplukt door een fotograaf. Al vrij snel ging ik naar Parijs en toen ik daar zat, dacht ik: eigenlijk word ik hier helemaal niet gelukkig van. Als het modellenbestaan niet je droom is, dan is het heel saai. Het was een eenzame tijd, want je woont steeds met verschillende meiden in een appartement en bouwt dus niet echt iets op. Het was ook een tijd waarin ik ontzettend veel las. In de parken en in de metro, onderweg naar go-sees en castings. Mijn droom was om te gaan studeren. Toen ben ik teruggevlogen naar Nederland en begonnen met de studie Nederlands aan de UvA.”

 

Susan Smit Davien Hulsman

 

Altijd al een boekenworm geweest?

“Ik heb altijd geweten dat ik de journalistiek in wilde en boeken wilde bespreken. Van jongs af aan al was ik al verliefd op boeken. Vooral romans. Ik haalde dan ook iedere week de hele bibliotheek leeg. Toen ik de hele kinderafdeling uit had, begon ik maar aan de volwassenafdeling, waar ik nog veel te jong voor was. Er kwamen wel andere dingen tussendoor, zoals dat modellenwerk. Maar ik wilde veel liever in bruine rokerige kroegen zitten om over het leven te praten, in plaats van met andere modellen over het nieuwste dieet. Ik heb het er altijd leuk bijgedaan, maar mijn passie lag bij het schrijven.”

 

Veel van jouw boeken gaan over de liefde. Wat betekent de liefde voor jou?

“Liefde is voor mij het gebied in mijn leven waar ik de meeste lessen heb geleerd. Waar ik echt ben gestruikeld, opgekrabbeld en fouten heb gemaakt, maar ook heel veel belangrijke dingen heb geleerd. Geleerd om te beminnen, maar ook om ruimte te vragen. Ik ben altijd een autonoom mens geweest en als je een dromerige schrijversgeest hebt, dan heb je die ruimte ook nodig. Want je kunt niet heel erg deelnemen aan het leven en tegelijkertijd de diepte opzoeken om het te beschrijven. Je hebt je droom- en mijmertijd nodig voordat er überhaupt iets op papier komt. Liefde conflicteert daar vaak mee. Je wilt vaak samenzijn, je gaat op in de ander… Het heeft lang geduurd voordat ik eindelijk durfde te vragen of een man mij mijn eenzaamheid wilde gunnen.”

 

En nu durfde je zelfs de stap te zetten naar het huwelijk!

“Het huiverig zijn om je echt helemaal te verbinden heeft me er altijd van weerhouden. Ook misschien omdat het huwelijk van mijn ouders niet helemaal geweldig was. Tijdens het schrijven van Hotel Hartzeer, wat ik samen met Marion Pauw geschreven heb, ben ik hierover meer gaan nadenken. In hoeverre kopieer ik het manbeeld van mijn moeder? Wat wil ik eigenlijk zelf? Toen dacht ik: volgens mij ben ik nu op een punt waarin ik mijzelf zo heb ontwikkeld en ook heb onttrokken aan de invloeden uit mijn jeugd, dat ik kan zeggen dat ik het wél graag zou willen. En dat ik ook het vertrouwen heb dat het mijn schrijverschap niet in de weg zal staan. Dat is een van de dingen die ik heb moeten leren.”

 

En verder?

“De magie van de aantrekkingskracht, de chemie van de lust, de onzekerheid van dat prille begin, het zijn allemaal schatkisten vol emoties die je in boeken kunt gebruiken. Er is namelijk niet zoveel overdreven aan het schrijven over de liefde. Het is nog véél erger. We zijn allemaal totaal psychotisch als we verliefd zijn. Dat heb ik altijd heel mooi gevonden. Tijdens het schrijven van mijn romans leer ik wat het nu echt betekent om een mens te zijn. Ik schrijf om mijzelf te begrijpen, om de ander te begrijpen en het leven te begrijpen. Vaak zijn die dingen waar je nog niet helemaal uit bent ideaal om uit te pluizen in een boek. Net als bij een actrice die zich inleeft in een rol, kan ik dat soms in een personage uit mijn boeken.”

 

>> Het artikel gaat verder onder de advertentie << 

>> Vervolg artikel <<

 

Waarom is De Joffers één van jouw favoriete plekken?

“Ik houd van plekken met geschiedenis. Deze plek bestaat in ieder geval al zo lang als dat ik in Amsterdam woon. Dat is nu 25 jaar. Het is bijna nooit echt veranderd. Ik houd van plekken met een ziel, met een beetje roest erop… Dat vind ik fijner dan weer een hipsterplek of keten die uit de grond is gestampt.”

 

 

Op welke andere plekken ben je vaak te vinden?

“Mijn man Onno woont in Zuid. Vanwege de kinderen wonen we momenteel in twee huizen samen. We schipperen een beetje tussen de Jordaan en Zuid. Ik vind het een geweldig tochtje op de fiets: dan ga ik meestal onder het Rijksmuseum door, heerlijk is dat. Wonen in Amsterdam is gelukkig makend! Plekken waar ik graag kom zijn het Vondelpark en mijn opticien Bril. Verder kom ik iedere maand bij massagesalon Corpus Rub. Als je altijd zit te schrijven, is het gewoon onderhoud voor je lichaam. Of nou ja, zo verkoop ik het aan mezelf! Haha. Ook kom ik heel graag bij mijn schoonheidsspecialiste BLUSH Skin Clinic op de Zuidas. De eigenaresse is een superlieve vrouw. Ik geloof niet in grote ingrepen, maar wel in op een beetje beeldige manier oud worden. En ik werk natuurlijk ook in Zuid. Iedere vrijdag fiets ik naar de studio van 5 Uur Live om de laatste boeken te bespreken.”  

 

Susan Smit Davien Hulsman

 

Binnenkort komt er een nieuw boek van jou uit. Kun je een tipje van de sluier oplichten?

“Het boek komt in het begin van het nieuwe jaar uit. Het gaat over een meisje in het Amsterdams burgerweeshuis in 1907 die met de handschoen trouwt. Dus zonder de heer in kwestie te hebben gezien. Ze stapt op de boot naar Nederlands-Indië en begint daar een nieuw leven in Batavia. En daar gaat van alles gebeuren. Het meisje heet Anna en is ook weer een personage dat rebellie in zich heeft en de grenzen opzoekt. Daar houd ik van. Wederom speelt ook liefde een grote rol. Haha.”

 

 

Ooit last gehad van een schrijversblok?

“Nee, echt nooit! Tussen alle hectiek door ben ik zo blij als ik ongeveer twee dagen in de week kan schrijven. De rest van de tijd hoopt het zich allemaal in mij op. Ik heb een notitieboekje en daar schrijf ik zo nu en dan iets in. Zodra de kinderen dan even bij hun vader zijn, pak ik die tijd ook goed om te schrijven. Een schrijversblok is bij mij nog niet aan de hand geweest, omdat ik eigenlijk minder schrijf dan ik zou willen. Dat is een voordeel. Wanneer het dan mag, kan het er eindelijk uit!”

 

 

 

Tekst: Jeffrey Struijk

Fotografie: Davien Hulsman

Gedeeld

verder lezen

COLUMN NYNKE: BUY LESS, CHOOSE WELL

COLUMN NYNKE: BUY LESS, CHOOSE WELL

COLUMN NYNKE: BUY LESS, CHOOSE WELL Gepubliceerd op:  Het einde van de zomer nadert, de kledingwinkels hebben hun nieuwe collectie binnen. De modeindustrie evolueert in een rap tempo en is niet te vergelijken met 20 jaar...

COLUMN NYNKE: BUY LESS, CHOOSE WELL

COLUMN NYNKE: BUY LESS, CHOOSE WELL

COLUMN NYNKE: BUY LESS, CHOOSE WELL Gepubliceerd op:  Het einde van de zomer nadert, de kledingwinkels hebben hun nieuwe collectie binnen. De modeindustrie evolueert in een rap tempo en is niet te vergelijken met 20 jaar...