Hét platform voor en over Amsterdam Zuid!

Met een trotse blik toont Sebastiaan Capel zijn wall of fame met foto’s van allerlei openingen en bijeenkomsten in zijn kantoor aan de President Kennedylaan. “Als stadsdeelvoorzitter maak je bijzondere momenten mee. Soms heel mooi, maar soms ook verdrietig.” Ruim 20 jaar heeft hij een grote rol in de Amsterdamse politiek gespeeld. Al die tijd was zijn vaste agendapunt ‘meer ruimte voor middeninkomens op de woningmarkt’ en vanaf 2014 mocht hij het waarmaken. De functie van stadsdeelvoorzitter van Amsterdam-Zuid namens D66 leek hem op het lijf geschreven. Zijn eigen geschiedenis met de buurt, waar hij is geboren en nu alweer bijna twintig jaar woont, zijn studie sociale geografie en hang naar positieve verandering vormden de basis. Wat uiteindelijk zijn kracht werd? “Overtuigen en volhouden. Soms stonden we echt wel voor dilemma’s en dan moet je het vertrouwen krijgen dat jouw overtuiging de juiste keuze is.”

 

Sebastiaan Capel

 

Passie voor de buurt

De passie voor Zuid was er altijd al. “Ik zou dit werk niet voor een ander stadsdeel kunnen doen. Deze buurt is zo ontzettend divers. Veel mensen denken alleen aan De Pijp, het Museumkwartier of het Vondelpark, maar er is nog veel meer. Ik ga overal op de fiets naartoe en probeer telkens een andere route te nemen om te ontdekken wat er speelt.” Toen Sebastiaan acht jaar geleden de gemeenteraad verruilde voor zijn huidige functie, had hij als doel om benaderbaar en zichtbaar te zijn. “Besluitvorming wordt gevoed vanuit initiatief. En het initiatief komt vanuit de buurtbewoners. Ik bouw zelf geen huizen, maar neem wel de besluiten om dat mogelijk te maken. Daarom is het zo belangrijk dat mensen je weten te vinden. Zodat we daadwerkelijk aan iets kunnen bouwen.”

 

En zo realiseerde hij niet alleen de bouw en het vooruitzicht op honderden huurwoningen in het middensegment, maar ook de Zuidasmarkt, de ontwikkeling van het Asscherterrein met een theater en bibliotheek en vele investeringen in kunst en cultuur. Daar is hij maar wat trots op. “Ik ben er om problemen op te lossen. Hier strijd ik al 20 jaar lang voor en als het dan lukt om zulke grote projecten op te tuigen, maakt mij dat echt trots.” Toch kent zijn werk ook dieptepunten. Op de vraag wat de grootste impact heeft gemaakt, antwoordt hij resoluut en aangedaan: “De moord op Derk Wiersum en de steekpartij in De Pijp vorig jaar. Dat waren hele moeilijke momenten waarvan ik nog precies weet waar ik op dat moment was. Het heeft zoveel impact op de mensen in de omgeving en op zulke momenten wil ik er ook écht zijn voor hen. Die rol vervul ik ook. Eigenlijk ben ik op de meest nare momenten het dichtstbij mensen, maar ook op de mooiste.”

 

Sebastiaan Capel

 

Thuis in Zuid

De stempel die Sebastiaan achterlaat is aanzienlijk en varieert van het niveau van een pingpongtafel tot honderden woningen en van nieuwe kunstwerken tot ruimte voor vernieuwing op de Albert Cuypmarkt. Dan kun je je afvragen; wat moeten we in Zuid zonder Sebastiaan Capel? Hij antwoordt lachend: ”Er komt natuurlijk gewoon een hele goede nieuwe voorzitter of voorzitster, daar heb ik alle vertrouwen in. Wat ik wel nog wil benadrukken is dat we als bewoners en ondernemers van Amsterdam-Zuid écht trots mogen zijn op ons stadsdeel. Er zit zoveel kracht en dat helpt ook weer de mensen met wat minder kracht. Dus ik weet zeker dat Zuid het goed blijft doen zonder mij.”

 

Wanneer hij exact afscheid gaat nemen van ‘zijn’ Amsterdam-Zuid in zijn huidige rol is nog niet concreet – dit hangt af van de datum van dat het nieuwe College is gevormd n.a.v. de gemeenteraadsverkiezingen – maar dat hij moet wennen aan die gedachte staat vast. “Ik kijk terug op een waanzinnig mooie tijd en dat zal ik altijd bij me dragen. Maar het zal natuurlijk wel even wennen zijn – en soms ook moeilijk – om het allemaal los te laten.” Dat we Sebastiaan nog tegen het lijf gaan lopen in ons mooie Zuid, kunnen we je garanderen. “Ik ben in de zomer sowieso iedere zaterdag in het Amsterdamse Bos te vinden voor een potje cricket. Of ik fiets door de buurt. Zuid blijft immers altijd mijn ‘thuis’.”