Hét platform voor en over Amsterdam Zuid!

INTERVIEW TATUM DAGELET

‘DE ALLEREERSTE TATUM OP DE THEE WAS BIJ MIJN VADER!’

Gepubliceerd: 9 juni 2018 16:08

Wie anders dan ‘onze’ Tatum had de cover van de honderdste editie van ZOZ moeten sieren? Juist! Al vanaf het eerste uur is de actrice, presentatrice en schrijfster betrokken bij het reilen en zeilen van het magazine. Door haar vaste rubriek ‘Tatum Op De Thee’ bracht ze al honderd theebezoeken aan interessante, beroemde of beruchte Zuidbewoners. In dit uitgebreide interview blikken we samen terug en kletst Tatum – gehuld in een fabulous dress – honderduit over haar liefde voor de buurt, haar carrière en haar leven in Zuid. Onder het genot van bier en bitterballen… Dat dan weer wel. 

Terug naar het begin. Hoe ben jij bij ZOZ betrokken geraakt?
“Een vriend van mij heeft het idee voor het magazine samen met een buurtgenoot bedacht. Oud-Zuid wordt ook wel ‘Het Reservaat’ genoemd, een dorp in de stad. Zij hadden het idee om een soort wijkglossy te gaan maken. Hij vroeg of het mij ook wat leek om hiervoor te schrijven. Bob, de uitgever, beloofde dat het heel leuk ging worden met een maandelijkse borrel als brainstorm. Dat was ook zo. Iedere maand gingen we weer drinken, bitterballen erbij en van die hele vergadering kwam natuurlijk geen reet…”

Inmiddels zijn we bijna negen jaar verder…
“Ja, klopt. Er zijn in de tussentijd een aantal wisselingen op de redactie geweest, maar ik ben altijd gebleven. Voor mij is het echt een thuiswedstrijd. Ik ga bij mensen uit de buurt op de thee en dat vind ik eigenlijk het leukste wat er is! Ik houd heel erg van verbinding en vind het erg interessant om buurtgenoten te ontmoeten en te leren kennen. Ik fiets nooit langer dan vijf minuten, dus het is ook nog eens een kleine moeite.”

fotocredits: Charlotte Apituley 

Welke personen zijn je het meest bijgebleven uit de afgelopen honderd edities?
“De redactie vond het destijds leuk als ik voor de eerste editie bij mezelf op de thee zou gaan. Dat vond ik stom, dus ben ik naar mijn vader gegaan. Zo kon ik mezelf op die manier toch introduceren! Daarna ging ik op de thee bij mijn vroegere overbuurman, Bob Nord. Hij is inmiddels overleden, en dat geldt ook voor Aad. Hij was mijn beste vriend, mijn buurtmaatje. Ik ga normaal gesproken bij onbekenden op de thee, maar voor Aad maakte ik een uitzondering. Hij was zo berucht in deze buurt. Iedereen noemde hem ‘de burgemeester van de Rivierenbuurt’. Met mijn rubriek heb ik iets van hem op papier vastgelegd en daar ben ik nu heel dankbaar voor.”  

Dat is inderdaad heel mooi…
“Wat ik ook heel bijzonder vond, was het bezoekje aan mevrouw Levie van Rijn. Zij is Joods en haar hele familie was tijdens de Tweede Wereldoorlog opgepakt terwijl zij niet thuis was. Toen ze thuiskwam, was het hele huis leeg. Dat vond ik zó’n heftig verhaal. Ze vertelde het, alsof ze het niet zelf had meegemaakt… dat hoor je vaker bij getraumatiseerde mensen.”

En wat was je allerleukste bezoek?
“Eén van de leukste bezoeken vond ik toch wel bij de brandweerkazerne op de Hobbemakade. Dat ik daar bij een heel team brandweermannen op de thee ging en al hun verhalen hoorde. Wat ik ook heel erg leuk en grappig vond, was het bezoekje aan mijn heldin Xaviera Hollander, ofwel de Happy Hooker. Zo’n vrouw heeft zoveel verhalen. Het gesprek met Mano Bouzamour, een Marokkaanse schrijver die op dat moment bezig was met zijn eerste boek, is me ook altijd bijgebleven. Zijn boek ‘De belofte van Pisa’ werd uiteindelijk een bestseller. Hij is echt booming geworden als auteur en ik heb zijn eerste interview gedaan. En voor deze editie ben ik op de thee geweest bij een dame van honderd jaar. Waar kom je die nu nog tegen? Dat soort dingen zijn natuurlijk geweldig!”

fotocredits: Charlotte Apituley 

Jij hebt ZOZ vanaf de eerste editie meegemaakt. Hoe zou je de ontwikkeling van het blad omschrijven?
“Ten eerste vind ik het super dat het magazine overeind is gebleven, terwijl er in de tussentijd zoveel andere bladen zijn gesneuveld. Ik schrijf voor meerdere tijdschriften, maar het leuke is dat ik in deze buurt de meeste aanspraak krijg. Ik vind het ook zo tof om te zien wie er steeds op de cover komt, dat heb ik elke maand weer. Zo’n interview doe je toch vrijwillig en ondanks dat, werken de grootste namen mee. Een ander pluspunt is dat er altijd zo’n leuk team op de redactie zit. Dat is ook de kracht, want anders had ik niet meer voor ZOZ geschreven denk ik. Ik hoop dat het nog oneindig lang zo doorgaat. Wat mij betreft blijf ik dit doen en blijft het blad er ook. ZOZ is nu echt een begrip in Zuid.”

Hoe is jouw liefde voor Zuid ontstaan?
“Ik ben geboren in Zuid en nooit meer weggegaan, dus ik woon hier al 43 jaar. Ik ben opgegroeid in de Johannes Verhulststraat, daar heb ik tot mijn achttiende gewoond. Dat wat nu een beetje het chique Oud-Zuid is, was destijds een soort van oubollig bejaardengebeuren.”

En toen ben je op een gegeven moment naar De Pijp verhuisd?
“Toen ik op kamers ging, ben ik inderdaad in De Pijp gaan wonen. Ik woonde driehoog achter in een heel krakkemikkige woning. Op het moment dat ik voor de televisie begon te werken, dacht ik: nu kan ik wel wat kopen. Vervolgens heb ik in diezelfde straat een huis gekocht. Even later leerde ik Ruud (de Wild, red.) kennen en ben ik ingetrokken in zijn huurwoning in de Rivierenbuurt. Ik verkocht mijn huis en dat is iets waar ik nu weleens spijt van heb, maar ja… Toen hebben we daarna samen wat gekocht in Oud-Zuid en ging ik dus weer terug naar mijn oude buurt.”

Was daar veel veranderd in de tussentijd?
“Het was een hele andere buurt dan waar ik in opgegroeid was. Het was echt een expatbuurt geworden. Er werd aangebeld met: ‘Hello, we’re having lunch with some mothers in the neighbourhood, would you like to come?’ Toen dacht ik echt: jeetje, ben ik nu in zó’n buurt terecht gekomen?! Dat vind ik wel jammer hoor, dat Zuid een beetje onbetaalbaar wordt voor de Amsterdammers.”

En was de buurt ook veel veranderd?
“Voornamelijk de Cornelis Schuyt. Je had daar vroeger een slager, groenteboer, drogist, bakker en dat was het. Toen ik er weer ging wonen, merkte ik dat het ineens een happening was voor mensen om daar te komen. Als je op zaterdag boodschappen deed, was er altijd paparazzi. Dat was een hele rare gewaarwording. Vroeger was het gewoon een bejaarden boodschappenstraatje en ineens werd het een soort PC.” 

Eigenlijk voelde je jezelf er steeds minder thuis?
“Ja, ik voelde me steeds meer ontheemd. Toen ik ging scheiden kon ik een huurwoning in de Rivierenbuurt krijgen, toevallig naast mijn zus. Ik zou daar tijdelijk gaan wonen, maar ik zit hier inmiddels al bijna vijftien jaar. Deze buurt vind ik wat volkser. Hier heb je tenminste nog sociale huurwoningen en divers publiek. In het echte Oud-Zuid heb je dat nauwelijks.”

Waar zijn jouw favoriete adresjes in Zuid?
“Bij lunchroom @Seven kom ik graag en verder heb ik vooral mijn favoriete ‘schoonheidsadresjes’ in Zuid. True Beauty is echt de beste schoonheidsspecialist. Voetverzorging Bertine is mijn vaste pedicure, een vakvrouw die je voeten echt helemaal glad maakt. En kapper Latique natuurlijk, zij heeft mijn haar nu ook mooi gemaakt. Verder heb ik het geluk dat mijn zus naast me woont; zij geeft met haar bedrijf Dagelet Sport sportlessen in het Beatrixpark en Pilates in de Art Chapel. De mooiste zonnebrillen koop ik bij Rolf van brillenwinkel Zicht. Hij is zo aardig en gek op auto’s:  hij heeft me zelfs geholpen bij het uitzoeken van een nieuwe auto!”

Je woont hier dus nog met veel plezier?
“Ja, maar dat komt ook echt omdat we zó’n gezellige straat hebben met allemaal leuke, creatieve mensen. Als het lekker weer is, zetten we de tafels en stoelen buiten en gaan we met z’n allen eten. Aan iedereen die langskomt of zijn hond uitlaat vragen we dan of ze aan willen schuiven. Zo leer je steeds meer mensen kennen. Supergezellig vind ik dat! Dat is echt iets wat ik niet zou willen missen.”

In 2009 stond je ook al op onze cover. Wat zijn de verschillen tussen de Tatum van toen en nu?
“Toen had ik nog vaste verkering. Ik ben nu voor het eerst een jaar vrijgezel. Ik had altijd vaste relaties. Nu niet en dat vind ik wel prettig. Ik ben aan mijn spirituele reis begonnen. Niet zweverig, maar ik wil even geen ruis meer in mijn leven en ben echt op zoek naar innerlijke rust. Ik heb mannen en uitgaan op een laag pitje gezet, doe een beetje rustig aan en concentreer me op mijn werk en mijn dochter.”

We hebben je veel moeders zien helpen in het BNNVARA-programma Vier Handen Op Eén Buik. Hoe combineer jij werk en privé?
“Dat vind ik best pittig, want ik heb een dochter die fulltime bij me woont. Ik heb dan ook niet één dagje dat ik kan zeggen: Ik kook vanavond niet. Het moederschap gaat heel goed samen met het schrijven, maar ik miste het televisiewerk. Nu kan ik dat weer doen, want ik heb niet iedere dag opnames. Ik vind het wel een pittige combinatie, maar ik moet ook wel een beetje van dat perfecte moederen af hoor. Ik wil altijd maar zorgen dat ik iedere avond kook, elke ochtend een ontbijtje klaarzet, klaar zit na schooltijd en haar help met haar huiswerk.”

Op werkgebied ben je zeer veelzijdig. Acteren, schrijven, interviewen, presenteren. Met welke projecten ben je op dit moment bezig?
“Ik combineer mijn schrijfwerk met televisiewerk bij NPO3. Daar voel ik me helemaal op mijn plek. Ik ben nu bezig met twee NTR-programma’s voor NPO3. Het ene gaat over heen-en-weerkinderen: van de ene ouder naar de andere ouder. En het andere is met jongeren die een eetstoornis hebben. Ze komen allebei vanaf september op tv. Het programma over kinderen van gescheiden ouders heb ik zelf bedacht; dat is dus echt heel leuk! Ik ga trouwens ook weer draaien voor een nieuw seizoen Vier Handen Op Eén Buik.”

Waar ben je op werkgebied het meest trots op?
“Ik vind het gaaf dat we Brutale Meiden vanuit het niets hebben opgezet en dat het megapopulair werd. Het was een zelfbedacht concept en het is eigenlijk hetzelfde als wat alle vloggers nu doen, alleen deden wij het op een brutale manier. Verder ben ik er heel trots op dat ik een boek heb geschreven en ik wil er heel graag nog één schrijven. Afgelopen jaar heb ik voor het eerst een driedelige documentaireserie gemaakt: Mag Ik Je Tieten Zien. Dat was een stuk serieuzer dan wat ik voorheen deed en dat is me heel goed bevallen. Ik ben er daardoor achter gekomen dat human interest programma’s mij erg goed liggen. Ik heb mezelf ook van een andere kant laten zien en daardoor krijg ik nu meer kansen.”

Tekst: Odette van der Veeken

Gedeeld

verder lezen

ROB’S REISCOLUMN: DE WERELDWONDEREN VAN JORDANIË

ROB’S REISCOLUMN: DE WERELDWONDEREN VAN JORDANIË

Tijdens een reis naar Jordanië kom je de meest indrukwekkende plekken tegen. De vijf meest bijzondere bezienswaardigheden die je niet mag missen, staan ook nog eens op de UNESCO Werelderfgoedlijst en heb ik voor je op een rijtje gezet!     WADI RUM Wadi Rum...

COLUMN SEBASTIAAN CAPEL: DE TUINEN VAN HET RIJKS

COLUMN SEBASTIAAN CAPEL: DE TUINEN VAN HET RIJKS

  Sebastiaan Capel – voormalig stadsdeelvoorzitter én trots bewoner van Amsterdam-Zuid – kent ons stadsdeel op zijn duimpje en neemt ons in zijn maandelijkse column mee naar de plekken waar hij enthousiast van wordt. Er zijn van die plekken die je als...

ROB’S REISCOLUMN: HVAR HEAVEN

ROB’S REISCOLUMN: HVAR HEAVEN

  Begin juni reisde ik met een groep collega’s naar het prachtige Hvar. Dit eiland in Kroatië is de ideale keuze voor zowel een privé- als bedrijfsreis. Het is zonovergoten, staat vol met lavendel en wordt beschouwd als één van de tien mooiste eilanden ter...