Hét platform voor en over Amsterdam Zuid!

COLUMN FRIEDA: MALENDE ONZEKERHEID

Gepubliceerd op: 16 november 2018

Frieda Mulisch

Bij de advocaat moet Mascha huilen. Waarschijnlijk had ze gehoopt op een strijdster, op een keiharde vrouw die precies weet hoe ze de vader van de kinderen wettelijk helemaal uit kan kleden. Iemand die alles van haar overnam en zou regelen dat ze er volledig zorgeloos van af zou komen. Iemand die de vader van de kinderen net zo’n klojo zou vinden als zijzelf, en bepalingen zou laten zien met clausules van zaken waar ze recht op heeft.

De advocate is een slimme, rustige en bedachtzame vrouw met een zachte stem. Die Mascha vertelt dat ze realistisch moeten zijn en dat ze helemaal niet op zoveel recht heeft. Ook omdat Mascha niet getrouwd is.
Mascha huilt. Ze wil geen realiteit, ze wil verdomme dat het klaar is.

Maar ze weet niet wat de eerste stap is die ze moet zetten. Ze weet niet welke kant op, ze weet niet waarnaartoe, het lukt haar niet haar been op te tillen en een stap te zetten. Ze weet niet of dit de juiste beslissing is. Ze weet niet wat het beste is. Ze weet niet of ze egoïstisch is of het juiste doet. Ze weet niet of ze het ooit beter zal krijgen. Ze weet niet hoe ze het de kinderen moet zeggen. Ze weet niet hoe ze het hem moet zeggen.
Ze twijfelt, ze is zo ontzettend onzeker.

De vader van haar kinderen zegt dat ze dom is, dat ze nergens heen kan, dat ze niets heeft.
Hij lult maar wat maar aan de andere kant heeft hij ook een punt: híj zal niet weggaan en waar moet zij naartoe? Met de kinderen? Een omgangsregeling moet trouwens ook gemaakt worden en ze huilt nog harder bij het idee van al die onzekere stappen die ze niet zet.

Mascha groet de advocaat, belooft binnenkort weer contact met haar op te nemen en ze krijgt keelpijn van het wegslikken van haar verdriet als de advocaat haar lief en begripvol aankijkt.

Ze stapt op de fiets, fietst over de kale lange weg en zoekt oogcontact met alle vrouwen, op zoek naar de strijdster die zijzelf nog altijd niet kan zijn.
Een vrouw glimlacht naar haar.

Dan realiseert ze zich dat ze de eerste stap al gezet heeft. En slaat als een bliksem de wetenschap in dat niet zozeer zijn klootzakkerigheid haar gek maakt, maar haar eigen onzekerheid.

 Frieda Mulisch komt uit Zuid (nou ja, het Leidseplein – bíjna Zuid), woont in Zuid (nou ja, inmiddels in Buitenveldert, maar dat is ook Zuid), ze werkt in Zuid en haar kinderen gaan naar school in Zuid. Ze schreef columns in Het Parool over de Zomer in Zuid, en werd geïnterviewd door Tatum Dagelet voor ZOZ – Zie Oud Zuid. Kortom: Frieda ís Zuid. Voor ZUID.nl schrijft ze over Mascha, een Amsterdamse moeder uit Zuid en haar vriendschappen en perikelen.

Gedeeld

verder lezen