Hét platform voor en over Amsterdam Zuid!

COLUMN DICK: HUIDHONGER

Gepubliceerd op: 22 mei 2020

Diederik is een man van ‘pak ‘em beet begin dertig’. Hij staat volop in het leven, reist de wereld over naar tropische oorden, nipt champie met zijn vrienden op de leukste feestjes en heeft een fantastische baan. Maar toch mist er iets…

Column Diederik Huidhonger

Bij mij is het glas altijd halfvol. Of nou ja, in de praktijk eigenlijk vaak ‘lekker tot het nekkie’. En zolang de Grapedistrict om de hoek nog open mag blijven, maak ik me wat dat betreft weinig zorgen.
 
 
Een germophobe als ik zou er in eerste instantie dan ook geen moeite mee moeten hebben dat iedereen nu tijdens deze coronacrisis in een boog van anderhalve meter om me heen loopt en winkelmandjes eerst braaf met desinfecterende spray afgenomen worden, voordat ik ermee de lokale buurtsuper leeghamster. Fucking finally lijkt men mijn aura – én smetvrees – te respecteren. Dingen die ik pre-corona zo graag had gewild, zijn nu werkelijkheden geworden. A dream come true, zou je zeggen…
 
Maar die corona-ellende begint me nu langzamerhand toch wel echt tegen te staan. Vanwege de lock-down kan ik mijn overzeese American lover, die meer in mij losmaakt dan ik zou willen toegeven, voorlopig niet opzoeken. Een gezellige zijdelingse hook-up om – al is het slechts voor een nachtje – even voldoening te krijgen, is momenteel veel te riskant en bovendien zou dat ingaan tegen al mijn principes. Hoewel mijn Amerikaan en ik nog helemaal niet ‘officieel’ zijn, druist het ook keihard in tegen alle regels van het kabinet. Nee, flierefluiten tussen de lakens is geen optie nu. Rutte says no. Die datingapps laten we dan ook even voor wat het is.
 
 
Mijn beste vriendin had het laatst over het fenomeen huidhonger. De term an sich klonk me vooral smerig in de oren en deed me denken aan van die vieze nagelbijtende smeerlappen en vinger knabbelende viezeriken. Het bleek nog veel erger. Ze vertelde me dat huidhonger staat voor de behoefte aan een simpele aanraking. Een knuffel. Een arm om je heen. Het onvervulde verlangen naar fysiek contact. Dat zulks. En dan niet de kinky stuff, maar vooral het poezelige, lieve gedoe. Gátver.
 
 
Ik moest er nooit zoveel van hebben. Dat stomme getortel en het zogenaamde romantische handjes vasthouden. Bah. Maar dat was pre-corona. Inmiddels smacht ik naar wat lichamelijk contact. Die walging voor kleffe koppels heeft op bizarre wijze ruimte gemaakt voor jaloezie op stelletjes die innig verstrengeld met elkaar een wandelingetje maken om lekker kneuterig saampjes boodschapjes te doen. Ik lijd niet aan corona, maar wél aan huidhonger. Sterker nog: ik ben aan het uithongeren hier alleen op mijn tachtig vierkante meter pure luxe in het normaal zo levendige De Pijp. Gelukkig heb ik een goedgevulde koelkast waarmee ik mijn echte honger kan stillen. Maar corona, het is genoeg geweest. Optieven nu. Ik wil onbezorgd knuffelen.
 
 
 
X Dick
 
 
 
Iedere maand lees je de Lulverhalen van Dick in magazine Zie Oud Zuid.
 

Gedeeld

verder lezen

COLUMN BOB: OP ZUIDVAKANTIE

COLUMN BOB: OP ZUIDVAKANTIE

Bob Oostelbos raadt een staycation in Amsterdam-Zuid zeker aan! Met zoveel moois in eigen stad hoeven we deze zomer toch eigenlijk ook niet het land uit?

COLUMN BOB: OP ZUIDVAKANTIE

COLUMN BOB: OP ZUIDVAKANTIE

Bob Oostelbos raadt een staycation in Amsterdam-Zuid zeker aan! Met zoveel moois in eigen stad hoeven we deze zomer toch eigenlijk ook niet het land uit?